Nog even volhouden, ’t is bijna vakantie!

We zijn getrouwd (of wonen samen); met opgroeiende kinderen, een mooi huis, mooie auto (en nog veel meer) … Maar waarom voel ik me dan al langere tijd niet meer gelukkig? Het zal m’n stemming wel zijn;  er zit wel eens wat tegen, maar na regen komt zonneschijn!  En btw:  als je goed kijkt is geen enkele relatie perfect (het gras bij de buren altijd groener, tot je er van boven op kijkt). En hebben samen niet al heel wat opgebouwd; om dankbaar voor, en trots op te zijn?!! Veel reden toch om me juist gelukkig te voelen, niet!!?

Waarom voelt het – heel diep van binnen – dan al lang niet meer zo? Je kunt niet alles hebben en iedereen heeft wel eens ’n wat mindere periode. De onzekerheid over ons werk/inkomen en problemen in de opvoeding van onze kinderen helpen momenteel ook niet echt; als je maar geduld hebt komen er ook vast weer betere tijden.

Ik sta dus echt wel optimistisch/positief in het leven! En toch blijft het knagen; voel ik me niet meer gelukkig; mis ik de aandacht voor elkaar (om over passie en liefde maar niet te spreken; is toch alleen iets van de beginperiode, niet?!).

Gelukkig maar, nog even volhouden … bijna vakantie … !

Ik heb al lang geleerd om tussendoor ook wat beter voor mezelf te zorgen; bijv. door me op een activiteit te storten die me aanspreekt en waar het voelt dat m’n omgeving mij (wel) waardeert, of, met de nodige afleiding door, zo nu en dan, even uit de band springen met m’n vriendinnen of vrienden om bij te tanken; heb ik wel verdiend.

Wel vervelend, als een van hen dan soms wat (te) dichtij komt en me vraagt of wij samen nog wel gelukkig zijn. Zo’n vraag kan ineens de pret bederven van de afleiding die ik juist dan even hard nodig heb.

Gelukkig weet ik zulke vragen met een kwinkslag onbeantwoord te laten; bijv. door op te sommen wat ik wel allemaal heb en aandacht te richten op anderen die er minder goed voor lijken te staan. En die uitlaatklep doet me goed (wordt steeds belangrijker voor me).

Maar wat verwacht ik nu eigenlijk precies van die vakantie?

( En psst: ik moet er niet aan denken om alles kwijt te raken! )

Zomaar een schets van hoe jouw situatie er op dit moment voor kan staan. Grote kans dan, dat tijdens je vakantie ‘de bom barst’ en jullie vakantie op een anti-climax uitdraait (waarbij je kwijt kunt raken wat je liever niet wilt na je vakantie scheiding/mediation zoekt).

Als je dat liever voorkomt, dan kan het zijn dat NU het moment voor je is gekomen om in actie te komen en relatiebemiddeling te zoeken!

ALEX mediation is verhelderend in familie(scheidings)kwesties, wat niet het einde van uw relatie hoeft te betekenen. Het intakegesprek is geheel vrijblijvend (gratis en discreet).

De realiteit wordt er niet anders van, maar het kan de lucht klaren en er voor zorgen dat je samen echt veel beter op vakantie gaat.

Meer weten?

As your mind becomes clear, so will your path (Nilas)

2 gedachten over “Nog even volhouden, ’t is bijna vakantie!”

  1. De vakantie…. Inderdaad zo’n moment waarin van alles kan gebeuren of duidelijk worden.
    Na alles tegen elkaar te hebben afgewogen heb ook ik in de vakantie het besluit genomen niet samen verder te willen. Ook op dat moment besloten dit nog even (een week of twee) voor mij te houden. Het stond voor mij echter vast dat dit het enige besluit was dat ik kon nemen. Een last viel van mijn schouders en ik heb verder een prima vakantie gehad.

    Fijne vakantie.

    1. We hebben er vast wel een beeld bij hoe zo aan je vakantie beginnen kan voelen of verlopen (en voor je kinderen kan zijn).

      Fijn, als je dan – zoals Berthold beschrijft – in die vakantie samen je rust weet te behouden en die tijd weet te benutten om – eerst eens voor jezelf – op een rij te krijgen wat je wel wilt en wat niet meer. Samen op vakantie kan echter ook heel anders uitpakken en als dat een reële optie zou kunnen zijn, dan kun je dat maar beter ‘voor’ zijn.

      Het moeilijkste blijkt telkens weer HOE om te gaan met WAT je wilt. Vroeg of laat (voor, tijdens of na je vakantie) komt er namelijk dat ene moment (dat voelt als een point of no return) dat je jouw partner daarmee dient te confronteren.

      Soms kan het een opluchting zijn daar vervolgens SAMEN over in gesprek te komen (en zal het niet de eerste keer zijn, dat dit het begin markeert van een verbeterende relatie). Het kan ook zijn dat je elkaar niet (direct) begrijpt. Of dat het totaal anders uitpakt dan je had gewild, emoties de overhand krijgen en het een heftige (v)echtscheiding wordt; omdat je ALLEBEI belangen hebt en je (misschien wel allebei) niet gezien, gehoord en begrepen voelt (of omdat je die confrontatie niet eens aan wilt of durft en dat je die daarom ook niet aan gaat, met alle gevolgen van dien).

      We vinden het vaak makkelijker om over, dan om met elkaar te praten; terwijl juist het laatste vrijwel altijd de sleutel voor de beste oplossing blijkt te zijn. En dat goed aanpakken en begeleiden, precies dat is het doel van mediation, resp. relatiebemiddeling!

      Je bewijst zowel jezelf als jouw partner mogelijk een grote dienst als je hulp zoekt bij de vraag “Wat nu?” (bij een ervaringsdeskundige die aanvoelt wat en verheldert hoe en waarom).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *